“Cause a rose is still a rose
Baby, girl, you’re still a flower
He can’t lead you and then take you
Make you and then break you
Darlin’, you hold the power”

A rose is still a rose

Afgelopen week verloren we een koningin. En voor één keer zat ik zonder woorden. Het enige wat ik kon doen was naar haar nummers luisteren en mijn emoties daarbij voelen. De songtekst van deze bleef maar door mijn hoofd gaan.

Ik werd bewust verliefd op Aretha in 2003 toen ik een HMV winkel in London binnenliep. Haar bekendste nummers werden gespeeld en niet alleen kocht ik een CD voor mezelf, maar ook voor mijn moeder en overgroot oma. En sindsdien luister ik elke maand naar haar nummers.

Waarom?

Haar nummers hebben me geleerd sterk te zijn, om voor mezelf te zorgen, maar vooral om empathie te hebben voor andere vrouwen. We moeten op elkaar letten.

Maar:

We moeten ook eerst ons eigen zuurstofmasker opzetten.
Als ik moe word ga ik eerst terug naar mijn ademhaling. En dat brengt me dan terug bij mijn intuïtie.

Intuïtie moeten we vaker gebruiken. Intuïtie liegt niet.

Laatst keek ik de documentaire INNSAEI op Netflix. Het is het IJslandse woord voor intuïtie. De documentaire gaat over de verschillende theorieën rondom het onderwerp. Maar wat ik eruit mee heb genomen is dat ik beter naar mijn onderbuikgevoel moet luisteren.

Vanwege zelfzorg.

Vanwege empathie.

Vanwege zelfliefde.

Alle dingen waar Aretha over zingt in haar nummers.

Als we naar haar carrière kijken, is de belangrijkste personal branding les uitgelegd hier in haar eigen woorden: “We didn’t have music videos. You weren’t an overnight sensation. You had to work at it and learn your craft: how to take care of your voice, how to pace your concerts, all that trial and error.”

Trail and error. Vallen en opstaan

Als je valt, sta op. Als je faalt, ga door. Wat je ook doet, blijf groeien.

“Let your life be in the sunshine
Not the darkness of your sorrow”

Xoxo,

Nancy

Music

Madonna zong ooit:
“Music makes the people come together
Music makes the bourgeoisie and the rebel”

En dat is de waarheid. Ik zag kort geleden dit filmpje van deze Saoedi-Arabische vrouw, die rapt over dat ze eindelijk haar eigen auto kan rijden. En het zette me aan het denken over hoe we allemaal beïnvloed worden door muziek en dat het alle over alle culturele grenzen heen gaat. Maar waar ik zo van houd in deze video, is dat ze Hiphop gebruikt om zichzelf uit te drukken.

Zoals Sister Sledge eens zong: “We’re lost in music….Feel so alive”.

Elke week mag ik over mijn favoriete onderwerp schrijven, personal branding, en muziek is het gereedschap dat ik gebruik om het jou duidelijk te maken. En ik moet toegeven dat muziek mij nog elke dag plezier brengt. Als iedereen nu eens de helende kracht van muziek ervaart, dan zouden er misschien niet zoveel depressies en burn-outs zijn. Onderzoek zegt dat het emotioneel lijden kan genezen. En girl, ik geloof dat echt. Ik bedoel maar, alleen al het lichamelijke effect van je bloed dat gaat stromen als je danst of het niet meer zo in je hoofd zitten, maar gewoon je lichaam voelen.

Ik las zelfs ergens dat ze in New York te vroeg geboren kinderen Mozart lieten horen, en dat hun hartslag daalde en dat het ze hielp om in slaap te vallen.
Een nieuwe studie zegt zelfs dat je negen jaar aan je leven kunt toevoegen als je elke twee weken naar een muziekconcert gaat. Lees meer hierover via deze link.

Kunnen we de effecten van muziek ontkennen? NEEEE!
Dus als ik me wat down voel luister ik naar mijn 2 tantes: Aretha Franklin en Nina Simone. En als ik luister naar Sade moet ik altijd denken aan de tijd dat ik studeerde en woonde in London. Ik heb net gehoord dat ze binnenkort een nieuw album uitbrengt. Ik kan niet wachten dat te horen. Haar muziek is zo tijdloos. Het voelt alsof ze de grote zus is die ik nooit heb gehad en waar ik naar toe ga voor mannenproblemen hahaha!

Dus wie is jouw favoriete tante of zus? Naar wie luister jij als je je een beetje down voelt?

Vertel het me girl!!

XOXO,

Nancy

PS: Heb je je al ingeschreven voor mijn GRATIS personal branding cursus?

Mamma Mia

“Mamma mia, here I go again
My my, how can I resist you?
Mamma mia, does it show again
My my, just how much I’ve missed you?”

Here we go again! 10 jaar nadat de eerste Mama Mia film was uitgekomen in 2008, kwam er deze week een vervolg. Ik was uitgenodigd om de film te bekijken en ik zal eerlijk zijn: ik had geen hoge verwachtingen. Ik vond de eerste film okee. Maar… deze film ROCKT!!! Veel beter dan de eerste en zo’n fijne ‘feel good’ film. Als je van ABBA, romantiek, avontuur, moeder-dochterfilms en Cher houdt, dan ben je op de juiste plek.

Hou jij niet ook gewoon van Cher? Herinner je je dat ze dit zei?

“Mother told me a couple of years ago, ‘Sweetheart, settle down and marry a rich man.’ I said. ‘Mom, I am a rich man.'”

Ze zei het echt, hahahahah! Bekijk de video hier.

Okee, terug naar de film. Ik houd ervan dat het gaat over het moederschap en de relaties die moeder en dochters hebben. Onze moeders zijn onze eerste rolmodellen. Vooral voor vrouwen spelen ze een centrale rol. In feite weet ik dat werkende vrouwen een goed rolmodel zijn voor hun dochters.

Ik heb het volgende gelezen: in 2015 gaf Harvard Business School een werkdocument uit dat dat veel professionele vrouwen heeft geholpen, in ieder geval intellectueel, om in te zien dat er een lichtpunt is: dat het kinderen ten goede komt (met name voor dochters) als we een carrière hebben. Onderzoekers ontdekten dat dochters van werkende moeders gemiddeld 4% meer betaald krijgen dan hun gelijken en dat ze vaker promotie maken tot senior functies. Eén op de drie dochters van werkende moeders zat in een management positie, vergeleken met één op vier bij niet-werkende moeders.

Dus laat je schuldgevoel los en ga voor de carrière die jij wilt. Eigenlijk had ik Harvard niet nodig om me te vertellen dat ik gewoon mijn geweldige moeder volgde die me deze fantastische personal branding lessen heeft geleerd:

Wees zelfverzekerd over wie je bent.
Mijn moeder zei altijd dat we van onszelf moeten houden, want als jij dat al niet doet, wie dan wel? En door dit te doen werd ze altijd gezien als een zelfverzekerde vrouw. Maar raad eens wat haar altijd zelfvertrouwen gaf? Als ze uitging was ze niet onzeker over hoe ze er uit zag. In feite noemden we haar altijd Alexis Colby (van Dynasty), omdat ze zich altijd kleedde alsof de plek van haar was hahahaha. Ik houd van haar. Ja, zelfvertrouwen zorgt ervoor dat mensen in je geloven, omdat ze weten dat jij het wel regelt omdat je in jezelf gelooft. Het is hetzelfde in de Mamma Mia film: Meryl Streep’s character is een single moeder die niet bang is om alleen te wonen op een Grieks eiland.

Je moet zelfvertrouwen hebben om dat te doen. En dat leidt tot mijn volgende les die ik geleerd heb van Meryl Streep (een andere geweldige moeder van 3 dochters).

Omring jezelf met de juiste mensen.
Toen director Stephen Frears Streep benaderde over de hoofdrol in Florence Foster Jenkins, wist ze al dat het een ‘ja’ werd zelfs voordat ze het script had gelezen. “I said yes because Stephen said he had a project. And I’ve wanted to work with him forever,” herinnert ze zich. “So he said, ‘I’ve got a film for you.’ And I said, ‘OK, yes.'”

Maar ik houd echt het meeste van deze les van haar:

“What makes you different and weird, that’s your strength.”

Hoe dan ook, Mamma Mia is een heerlijke film voor muziekliefhebbers en gekke mensen zoals ik. Ik heb geen aandelen in de film, dus het is gewoon ik, een gekke musical liefhebbende vrouw, die het zegt.

XOXO,

Nancy

PS: heb je je al ingeschreven voor mijn gratis personal branding cursus? Vind je lessen hier!

One Way Or Another

Afgelopen zondag was ik bij de Modefabriek, waar winkeliers ontwerpers en merken ontmoeten, en daardoor moest ik denken aan iconische looks in het verleden en dat deed met denken aan Debbie Harry van Blondie.
Zij had de meest iconische punk stijl. Er was niemand zoals zij. Zij was een merk. Haar stijl was een groot voorbeeld van de New Yorkse punk scene in de jaren 70 met zwart leer, kapotte t-shirts en edgy kapsels. Op internet vind je veel artikelen over haar beroemde stijl en uiterlijk, die mensen nog steeds beïnvloeden in kunst, muziek en mode.

Maar er is meer aan haar dan alleen lessen in stijl. Er zijn andere lessen die we kunnen leren van Debbie Harry op gebied van het dagelijks leven en carrière. Personal branding gaat uiteindelijk om authenticiteit, en authentiek is deze vrouw zeker!

– Je kan je carrière veranderen als je dat wilt.
Voordat ze Blondie oprichtte met haar toenmalige vriend Chris Stein, werkte ze als secretaresse, als serveerster, als danseres en als Playboy Bunny. Ze speelde ook in andere bands, maar ze vond haar plek in dit leven als de lead singer van Blondie.

– Je kan iets van jezelf nemen dat mensen op een bepaalde manier zien en dat omdraaien in jouw voordeel.
Ze noemde de band Blondie, omdat mannen op de straat in New York haar nariepen als: “Hey Blondie!” Toen een journalist haar eens vroeg waarom ze dit als naam van haar band koos, zei ze: “It seemed pretty obvious, I felt that it was something so deeply embedded in everyone’s consciousness, that it was a no-brainer.”

– Ze werkte in een mannenwereld, maar ze zorgde ervoor dat dat haar niet dwars zat.
Ze kon de jongens in de band haar nummers laten schrijven, maar dat deed ze niet. Ze schreef samen met hun new wave nummers, zoals “Dreaming” en “Call me.” En zonder Debbie Harry is er geen Blondie. Ze is ontegenzeggelijk de belangrijkste persoon van de band.

– Ze deed dingen op haar manier in een tijdperk waarin het niet zo normaal.
Ten eerste is ze nooit getrouwd en bleef ze kinderloos. “I’m not the only woman in the world who never had children….. And I always thought: there are a lot of children in the world. I didn’t need to add to that, you know?” zei ze een keer in een interview. Voor mij is dat totaal ‘punk’: doe wat je gelukkig maakt en niet wat anderen van je verwachten.

– Ze liet zich nooit in een hokje plaatsen als het over muziek ging.
Haar band Blondie stond bekend om een brug tussen punk en disco. Debbie heeft zelfs gerapt in ‘Rapture’. Je kunt de band of haar niet in gewoon 1 genre plaatsen. Hierdoor klinkt hun muziek nog steeds fris.

“One way or another, I’m gonna find you,
I’m gonna get ya, get ya, get ya, get ya”

Ik koos dit nummer vanwege de lessen die ik er van geleerd heb :-). Het nummer is geschreven over Debbie Harry’s ex, die haar stalkte na hun break up. De les die we kunnen leren is dat als je een songwriter stalkt, jouw verschrikkelijke gedrag onsterfelijk wordt gemaakt in een nummer 😉 Nee, de les die we kunnen leren is dat je je ambacht gebruikt om te laten zien waar je goed in bent!

Als je meer wilt ontdekken over mijn Rock ’n Roll branding methode, schrijf je dan hier in voor mijn gratis personal branding cursus. En onthoud, sharing is caring, dus stuur het gerust door naar andere dames waarvan jij weet dat ze serieus zijn over hun carrière!

XOXO,

Nancy