“Cause a rose is still a rose
Baby, girl, you’re still a flower
He can’t lead you and then take you
Make you and then break you
Darlin’, you hold the power”

A rose is still a rose

Afgelopen week verloren we een koningin. En voor één keer zat ik zonder woorden. Het enige wat ik kon doen was naar haar nummers luisteren en mijn emoties daarbij voelen. De songtekst van deze bleef maar door mijn hoofd gaan.

Ik werd bewust verliefd op Aretha in 2003 toen ik een HMV winkel in London binnenliep. Haar bekendste nummers werden gespeeld en niet alleen kocht ik een CD voor mezelf, maar ook voor mijn moeder en overgroot oma. En sindsdien luister ik elke maand naar haar nummers.

Waarom?

Haar nummers hebben me geleerd sterk te zijn, om voor mezelf te zorgen, maar vooral om empathie te hebben voor andere vrouwen. We moeten op elkaar letten.

Maar:

We moeten ook eerst ons eigen zuurstofmasker opzetten.
Als ik moe word ga ik eerst terug naar mijn ademhaling. En dat brengt me dan terug bij mijn intuïtie.

Intuïtie moeten we vaker gebruiken. Intuïtie liegt niet.

Laatst keek ik de documentaire INNSAEI op Netflix. Het is het IJslandse woord voor intuïtie. De documentaire gaat over de verschillende theorieën rondom het onderwerp. Maar wat ik eruit mee heb genomen is dat ik beter naar mijn onderbuikgevoel moet luisteren.

Vanwege zelfzorg.

Vanwege empathie.

Vanwege zelfliefde.

Alle dingen waar Aretha over zingt in haar nummers.

Als we naar haar carrière kijken, is de belangrijkste personal branding les uitgelegd hier in haar eigen woorden: “We didn’t have music videos. You weren’t an overnight sensation. You had to work at it and learn your craft: how to take care of your voice, how to pace your concerts, all that trial and error.”

Trail and error. Vallen en opstaan

Als je valt, sta op. Als je faalt, ga door. Wat je ook doet, blijf groeien.

“Let your life be in the sunshine
Not the darkness of your sorrow”

Xoxo,

Nancy